قدر دانی

تا که بودیم نبودیم کسی کشت مارا غم بی همنفسی تا که مردیم همگی یار شدند خفته بودیم همه بیدار شدند قدر آن آیینه بدانید چو هست نه در آن وقت که افتاد و شکست